نتایج و چشم انداز گردشگری شهری
۱۹:۱۳:۱۷ ,۱۳۹۶/۲/۱۵

صنعت گردشگری پس از نفت و خودرو در ردۀ سوم صنایع درآمدزای دنیا قرار دارد و با توجه به توسعۀ روزافزون آن، در آینده‌ای نزدیک در صدر صنایع جهان قرار خواهد گرفت.

 

 

صنعت گردشگری پس از نفت و خودرو در ردۀ سوم صنایع درآمدزای دنیا قرار دارد و با توجه به توسعۀ روزافزون آن، در آینده‌ای نزدیک در صدر صنایع جهان قرار خواهد گرفت. برای آنکه ایران سهم قابل اعتنایی از گردش مالی هزار میلیارد دلاری این صنعت در جهان داشته باشد، جذب یک‌ و‌ نیم درصد از گردشگران جهان و دستیابی به ۲۵ میلیارد دلار در چشم‌انداز ۲۰ سالۀ گردشگری کشور هدف‌گذاری شده است.

با توجه به شرایط رقابتی صنعت گردشگری در جهان، باید عرضه مناسب و مقرون به صرفه ای برای تقاضاهای متنوع گردشگران ایجاد شود تا منجر به موفقیت در جذب گردشگر شود. تنها دولت‌ها و سازمان‌هایی می‌توانند در جذب گردشگر موفق باشند که علاوه بر داشتن ظرفیت و قابلیت، درک درستی از مفاهیم کیفیت و رقابت داشته باشند و صحیح‌ترین سیاست‌ها را در این زمینه اتخاذ نمایند. کشورهای علاقه‌مند به توسعۀ صنعت گردشگری باید با الگوپذیری از کشورهای نمونۀ صدر سازمان جهانی جهانگردی، از شرایط رقابتی موجود در این بازار باخبر شده و سیاست‌های میانی و کلان خود را با توجه به این شرایط عینیت بخشند. اهداف هشت‌گانه توسعۀ هزارۀ سوم سازمان ملل متحد که در دسامبر سال ۲۰۰۰ معرفی شده نیز در ارتباط با اهداف توسعۀ پایدار در گردشگری تنظیم شده است. در واقع حداقل سه هدف آن یعنی حذف کامل فقر و گرسنگی شدید، تضمین پایداری محیطی و ایجاد مشارکت جهانی برای توسعه، از سوی صنعت گردشگری حمایت خواهند شد.

چهار فضای کلی روستایی، کوهستانی، ساحلی و شهری برای بهره‌برداری در صنعت گردشگری تبیین شده که گردشگری شهری پرطرفدارین نوع آن ها است. مسافرت‌های شهری اولین مرحله توسعۀ گردشگری است و باید با ایجاد و توسعۀ فضاهای شهری جذاب و همچنین بازسازی فضاهای تاریخی و بازآفرینی در راستای توسعۀ گردشگری شهری گام برداشت. مثل بسیاری از شهرهای بزرگ گردشگرپذیر دنیا که با درک آثار پایدار توسعۀ گردشگری از ویژگی‌ها و امکانات منحصر و خاص خود سود می‌برند و با جذب گردشگران شهری اقتصاد شهر را بهبود بخشیده‌اند.

از تاثیرات گردشگری بر کالبد فضاهای شهری می‌توان به دو مورد ایجاد و توسعۀ فضاهای شهری مدرن و همچنین بازآفرینی شهری اشاره کرد. توسعۀ شهری پایدار در گرو ایجاد ارتباط بین ارزش‌های فرهنگی و تاریخی و توسعۀ کالبدی شهر است و تحقق آن نیازمند برنامه ریزی و تدوین یک نگرش راهبردی در زمینه هایی چون میراث فرهنگی، بازآفرینی، استفاده از ظرفیت های عمومی و … است.

از آنجا که گردشگری به‌ویژه گردشگری شهری فرصت‌ها و فعالیت‌های فراغتی بسیاری را با خود به ارمغان می‌آورد، مدیریت گردشگری و برنامه‌ریزی در این امور بسیار سخت، دقیق و چند وجهی است که توجۀ ویژۀ مدیران شهری را می‌طلبد. گردشگری شهری با توجه به نیازهای فراغتی شهروندان بخش جداناپذیر از خدمات شهری دائم و غیردائم مورد نیاز است و در حیطۀ وظایف برنامه‌ریزی و مدیریت شهری قرار می‌گیرد.

گردشگری شهری و کیفیت و کمیت آن یکی از شاخص‌های مهم توسعه شهری است بنابراین باید در طرح‌های توسعه و عمران شهری لحاظ شود. البته برای تحقق گردشگری شهری باید برنامه ریزی شود و در راستای اهداف، اماکن گردشگری با جذابیت های خاص ایجاد شوند. ایجاد مراکز تفریحی و گسترش فضاهای اجتماعی علاوه بر تامین اهداف اقتصادی، نقش موثری در تامین سلامت جسمی و روانی شهروندان خواهند داشت. در بین فعالیت‌های فراغتی، گردشگری شهری به دلیل تنوع و تحرک زیاد و همچنین پهنۀ مکانی و فضایی وسیع از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. با توجه به پیامدهای اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و زیست‌محیطی ترویج صنعت گردشگری می‌توان با تقویت گردشگری شهری، هویت قومی و بومی مردم شهر را به همۀ جهان معرفی کرد و هنرهای سنتی و بومی و همچنین ادبیات عمومی را تقویت نمود. همچنین ایجاد اشتغال و رونق مشاغل جدید از دیگر دستاوردهای مهم و قابل توجه گردشگری شهری است که نابرابری اجتماعی را کاهش داده و تعادل اقتصادی را فراهم می‌آورد.

 

print
 

 

 

 
 

© 2015 تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به مجموعه اقتصاد ملی نیوز می باشد.